🔹 ۲۵ ذی الحجه از سال ۹۶ و بنا به مصوبه شورای فرهنگ عمومی کشور بنام روز ((خانواده و تکریم بازنشستگان)) نامگذاری شد؛ اما شوربختانه و مع الاسف ، نه سال پس از نامگذاری نه فقط جایگاه خود را پیدا نکرده است بلکه تقریباً به طور کلی به دست فراموشی سپرده شده است. ( برابر با ۲۱ خرداد ۱۴۰۵)
🔹روزی که بنا بود بمناسبت آن به نهاد خانواده بعنوان اساسی ترین رکن اجتماعی و بنیان گذار هنجارهای فرهنگی اجتماعی توجه ویژه ای شود و آموزشهای خانوادگی بیش از پیش تبیین گردد ، حال متاسفانه از تقویم نهاد های مدنی ، اجتماعی فرهنگی و متولیان امر پاک شده است و در چنین شرایطی نباید انتظار جامعه ای سلامت و با نشاط در سایه غفلت از این نهاد تاثیر گذار را داشت.
🔹خانواده بعنوان تأمین کننده و تکامل دهنده نیاز های زیستی و فرهنگی افراد، نقشی تأثیرگذار و غیر قابل انکار در جهت دهی به اجتماع پذیری افراد ایفا میکند و از این رو غفلت از این نهادِ چند وجهی میتواند تأثیراتی منفی بر ماهیت اجتماعی داشته باشد
🔹 همچنین خانواده به عنوان کوچکترین نهاد اجتماعی، آسیب پذیرترین گروه در برابر آسیبهای اجتماعی است به طوری که اکثر مشکلات و آسیبها ،ابتدا در خانوادهها بروز پیدا میکند و در صورت عدم پیشگیری و آموزش و یا برخورد ناصحیح با آنها، به درون شهر و جامعه نیز رسوخ پیدا کرده و در این شرایط دشوار، دیگر نمیتوان به راحتی مشکلات و آسیبها را کنترل کرد.
🔹باید توجه داشت که لازمه ی داشتن شهر و جامعه ی خوب، داشتن شهروند خوب است و کم توجهی به آموزش و نگرش به خانواده ها، میتواند ما را از این هدف، دور سازد
🔹همچنین توجه و تکریم بازنشستگانی که سالها عمر خود را صرف آبادانی و عزت این مملکت کرده اند ، امری است واجب و ضروری که هم مصداق آیه شریفه ((من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق)) خواهد بود و امید و انگیزه ای ببار خواهد آورد برای جوانانی که قرار است آینده سازان جامعه در روزگار کنونی و آینده باشند که باز هم شوربختانه وضعیتی مشابه تکریم نظام مقدس خانواده پیدا کرده است.
پا نوشت
🔸 این تحریریه؛ بیست و یک خرداد ماه ، روز خانواده و تکریم بازنشستگان را گرامی میدارد و بر دستان کلیه بازنشستگان و زحمت کشان دیروز نظام مقدس جمهوری اسلامی بوسه میزند.
✍️امیر قنبرزاده